เหนื่อย เพลีย หายใจไม่อิ่ม
หนึ่งในอาการสำคัญยอดนิยม ใครมีอาชีพแพทย์รักษาคนไข้ รับรองว่าต้องเคยเจออาการนี้ คุณหมอหลายคนมักคิดในแว่บแรก .. เครียด อ่อนล้า คิดมาก.. แต่เดี๋ยวก่อน ช้าก่อน ชั่งใจสักนิด
สำหรับคนไข้ : ต้องบอกว่า อาการดังกล่าวนั้น มันไม่มีความเฉพาะเจาะจงกับโรคใดเลย อาจจะไม่เป็นโรคใดเลย หรือกระทั่งเป็นอาการของโรคร้ายแรงที่สุดได้
คุณหมอจะต้องซักประวัติเพิ่มเติมและตรวจร่างกายเพิ่มเติม เพื่อเก็บข้อมูลให้มากขึ้น หากจำเป็นจึงส่งตรวจเพิ่ม หรือหากไม่จำเป็นอาจจะแนะนำและติดตามอาการ เพื่อเฝ้าระวังหาอาการที่จำเพาะเจาะจงมากกว่า
ถ้าตัวเองไม่สบายใจ หรือสงสัยโรค ก็ไปหาหมอเถิดครับ ให้คุณหมอซักประวัติเพิ่มเติม ถ้ามันไม่เป็นอะไรก็ดีไป และถ้าคุณหมอคนไหนไม่ใส่ใจ ก็ขอฟังความเห็นที่สองได้ครับ
สำหรับคุณหมอ : พี่ ๆ น้อง ๆ คงทราบดีว่านี่คืออาการที่ยากที่สุดอันหนึ่ง และโรคที่พบบ่อยที่สุดคือ วิตกกังวล แต่ก่อนที่จะวินิจฉัยแบบนั้น ขอให้ลงมือตรวจ ซักประวัติก่อนเถิดครับ
ด้วยทักษะและประสบการณ์ของคุณหมอทุกท่าน ผมเชื่อว่าจะแยกโรค ความน่าจะเกิดโรค ออกจากอาการวิตกกังวลได้ อย่าเพิ่งคิดว่าวิตกกังวลแน่ ไม่เป็นอะไร จะมีโอกาสพลาดสูง
ถ้าประเมินแล้ว ไม่เป็นอะไร ก็แนะนำการสังเกตตัวเองให้คนไข้สักหน่อยครับ ถ้าเขาผิดปกติย้อนกลับมาอีก ยิ่งต้องเอะใจมากขึ้นครับ
ส่วนตัวผมเองนะ ผมเคยเจอโรคทางอายุรกรรมหลายโรคทีเดียวที่ผู้ป่วยเดินมาหาเพราะอาการ "เหนื่อย เพลีย หายใจไม่อิ่ม" ขอยกตัวอย่างเท่าที่พอจำได้
1.มะเร็งต่อมน้ำเหลือง ที่มีเม็ดเลือดแดงแตกเรื้อรังแบบ AIHA ทำให้อ่อนเพลียมานาน
2.ความดันในปอดสูง (pulmonary hypertension) รายนี้หาสาเหตุอื่นแล้วไม่เจอครับ เป็นเอง (primary pul. hypertension)
3.ไทรอยด์ต่ำ จากภูมิคุ้มกันตัวเอง แต่อาการไม่รุนแรง จึงค่อย ๆ เป็น ไม่ชัดเจน
4.โรคหืด กรณีคนไข้คนนี้ถึงกับต้องนัดมาตรวจเช้าเย็นกันหลายวัน เพื่อตรวจสมรรถภาพปอดที่แตกต่างกันในแต่ละเวลา
5.โรคซึมเศร้า คนไข้เคยคิดจบชีวิต และเคยลองทำด้วย แต่อันนี้ต้องส่งไปหาจิตแพทย์ให้ช่วย
6.ผลข้างเคียงจากยาแก้แพ้ เพราะผู้ป่วยเอามาใช้ช่วยให้ง่วงเวลาต้องการพัก
ฝากทั้งหมอและคนไข้ครับ ก่อนจะคิดว่าไม่เป็นอะไร ก็ประเมินไอ้ที่มัน 'เป็นอะไร' และ 'รักษาได้' เสียก่อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น