ปัจจัยหก : เดินทางตัวปลิว + เงินน้อย สไตล์อายุรศาสตร์ ง่ายนิดเดียว
ใครอยากเดินเดี่ยวเที่ยวโลก ลุงหมอขอเล่าประสบการณ์ตัวเองแล้วกันนะครับ ให้แรงบันดาลใจคนวัยใกล้เกษียณว่า อย่ากลัวที่จะก้าวเดินออกมาหาประสบการณ์ชีวิตครับ
คุณรู้ไหมเดินทางครั้งแรก กระเป๋าใบใหญ่ใส่เสื้อผ้าครบ กว่าจะแบกขึ้นแบกลง เบียดคนเข้ารถไฟ โคตรลำบาก
ตอนนี้ผมเปลี่ยน ใช้กระเป๋าแค่ 20 นิ้ว เสื้อผ้าเอาบรรจุไปไม่เกินสามชุด เสื้อเป็นเสื้อยืดมีปกชนิดไม่ต้องรีด กางเกงขายาวสองตัวเป็นกางเกงแท็คติกผ้าโพลีเอสเตอร์ กันน้ำได้บ้าง ไม่ต้องรีด โดยเลือกผ้าที่อบได้ เพราะอะไรงั้นหรือ รออ่านต่อไป
ชุดชั้นในใช้แบบกระดาษ ใช้แล้วทิ้ง กี่วันก็ว่าไป ถุงเท้าแค่สามคู่ เลือกที่หนาสักหน่อย เวลาเดินจะได้ไม่เจ็บ
ถามว่าเอาไปแค่นี้พอหรือ พอครับ เพราะซักที่นั่น ผมจะเลือกโรงแรมที่มีบริการซักรีด และจะดีมากถ้ามีเครื่องซักอบแบบหยอดเหรียญ จะทำให้คุณไม่ต้องแบกเสื้อไปเยอะ ราคาก็ไม่แพง คุณอีเมลไปถามโรงแรมได้ครับ
IBIS คือ รร.ที่ผมพักส่วนมาก มักจะมีบริการนี้ครับ มาจีนที่ รร.Nostalgia S Beijing Tianqiao เขาซักให้ฟรี
ใกล้จุดเดินทางอันนี้สำคัญมาก คุณจะตัดปัญหากังวลการเดินทางได้มาก ผมจองโรงแรมติดรถไฟเมโทรเสมอ เดินมากสุดไม่เกิน 1 กิโลเมตร และถ้าใกล้สนามบินได้จะยิ่งดี ต่อมาคือเรื่องความปลอดภัย เดินทางคนเดียวไม่ควรห่างจากแหล่งชุมชน (ชุมชนปกตินะ) อ่านรีวิวเอาได้
ผมมีข้อพิจารณาเพิ่มสำคัญคือ ใกล้ร้านสะดวกซื้อ สามารถสืบหาได้จาก google map, street view หรือส่งอีเมลถามโรงแรม ผมขี้เกียจพกของไปเยอะ ของสิ้นเปลืองหลายอย่างไปซื้อเพิ่มได้ และที่สำคัญสามารถหาอาหารง่าย ๆ กินกันตายได้เสมอ แซนด์วิช นม ขนมปัง บางทีมีอาหารสดเช่น ผลไม้
คุยให้ดีนะครับ ค่าห้อง ค่าภาษี ค่ามัดจำ ผมเตรียมเงินพลาดมาสองสามรอบเลย
ห้องของผมไม่หรู ส่วนมากใช้นอนกับเก็บของ ราคาไม่ต้องแพงและเกือบทั้งหมดพัก business hotel มีไวไฟ มีทีวี ผมโหลดหนังไปใส่แฟลชไดรว์ ดูแก้เซ็งได้ สบู่ยาสีฟันแชมพู ใช้ของแถมนั่นแหละครับ เหลือก็เก็บไว้ทริปหน้า
อันนี้สำหรับผมคนเดียวนะ เวลาเดินทาง ผมไม่เน้นกิน เอาแค่ให้พลังงานพอ เช้าดื่มนมกับแซนด์วิช กลางวันหาอาหารจานเดียวกินเอาระหว่างทาง ตอนเย็นถ้ามีไข่ มีกล้วย มีแตงกวา จะซื้อกินและเผื่อใส่ตู้เย็นกินวันต่อไปได้ กับโยเกิร์ตสองถ้วย แค่นี้ผมพอแล้ว หรือไม่ก็แวะกินร้านอาหารง่าย ๆ ใกล้ที่พัก
ผมแนะนำอย่ากินอะไรดะไปหมด ถ้าอยากลอง ก็พอเล็กน้อย เพราะชนิดอาหาร การปรุง ความสะอาด อาจไม่เข้ากับเรา ถ้าอาการเป็นพิษนี่หมดสนุกนะครับ อี้ตลอดทริป
น้ำดื่มคือสิ่งสำคัญ ผมไม่แตะน้ำแข็ง จะกรอกน้ำใส่ขวดตรงจุดกรอกน้ำดื่มเท่านั้นหรือซื้อน้ำขวดสะอาด อย่าขี้เหนียวกับค่าน้ำดื่ม มันไม่คุ้ม
ในกระเป๋าจะพกช็อกโกแลตเม็ด ส่วนมากก็ M&M กับลูกเกดใส่ถุงซิป เอาไว้เติมพลังระหว่างเดิน หยิบสามสี่เม็ดเคี้ยวแล้วดื่มน้ำตาม กันอาการล้า เกร็ง ไม่หิวจนหมดสนุกครับ
ยาส่วนตัวของผมคือ ยาลดไขมัน … วิธีนะครับ ถ้ามีกล่อง ใส่กล่อง มีซองใส่ซอง ให้เห็นชื่อยา ขนาด ให้ชัด หากไม่แน่ใจให้ไปขอใบรับรองแพทย์ว่าต้องใช้ แนบเอาไปเสมอ แต่ละประเทศบังคับต่างกันและไปหาที่นั่นไม่ง่ายนะครับ
ยาสามัญ ยา OTC ที่ไม่ต้องใช้ใบสั่งยา ผมพกไปแค่พอช่วยยามยาก พาราเซตามอลแบบแผง 10 เม็ดหนึ่งแผง ยาแก้แพ้ loratadine หนึ่งแผง ยาลดการบีบตัวลำไส้ Hyoscine หนึ่งแผง ผมว่าแค่นี้พอ (ใช้ความสามารถการเป็นอายุรแพทย์ ใช้ยารักษาสารพัดโรค) แถมคือ ผมพก amoxicillin 500 มก.หนึ่งแผง เผื่อไว้ เอาจริง ๆ amoxicillin นี่สามารถครอบคลุมการติดเชื้อง่าย ๆ ได้เกือบหมดครับ
ทั้งหมดใส่ซองซิป ..ติดตัวเสมอ !!! สำคัญมาก ยาต้องอยู่กับเราเท่านั้น ห้ามฝากใคร ห้ามโหลด
ผมทำประกันการเดินทางทุกครั้ง เลือกที่ครอบคลุมประเทศนั้น เน้นค่ารักษาพยาบาลเท่านั้น ไม่สนใจค่าเสียหาย ดีเลย์ ราคาไม่แพงเพราะใช้โปรแกรมถูกสุดเสมอ เชื่อเถอะ..เสียตังรักษาในต่างแดน แพงกว่าค่าเที่ยวหลายเท่า
ผมเตรียมไปหมดสามอย่าง เพื่อความคล่องตัว โดยประมาณการณ์ค่าใช้จ่ายจากการหาข้อมูล จำพวกค่าเดินทางด้วยรถไฟ เครื่องบิน ค่าเข้าชมสถานที่ ค่ากินของเรา แล้วบวกเผื่อขาดอีก 20% อะไรชำระล่วงหน้าได้จะทำเลย แล้วพิมพ์ใบรับเงิน พิมพ์เอกสารมาล่วงหน้า จะได้ไม่ต้องเอาเงินไปมาก
สามอย่างคือ เงินสด, บัตรเดบิตเดินทาง, แอปจ่ายเงิน หากสามารถซื้อบัตรพาสได้ เช่น JR rail pass จะซื้อครับ เราจะได้กำหนดค่าใช้จ่ายและหมดห่วงเป็นอย่าง ๆ ไป ตอนไปญี่ปุ่นนี่นั่งรถไฟเป็นว่าเล่น
บัตรเดบิตเดินทาง อันนี้ก็ง่ายเวลากินอาหาร กดตู้น้ำ ร้านสะดวกซื้อ มันง่ายมาก แตะปิ๊บ ๆ เสร็จเลย ไม่เสียค่าแลกเงิน แถมสำรองเงินสดได้อีก ส่วนบัตรเครดิตเอาไว้อุ่นใจเฉย ๆ
แอปจ่ายเงินอันนี้มาโหลดใช้ทีหลังเป็นแอปของบัตรเครดิต หรืออาลีเพย์ มาจีนคราวนี้ใช้อาลีเพย์เกือบหมด ผมก็ผูกกับบัตรเดบิตนั่นแหละ แต่ส่วนมากเขาจะสแกนคิวอาร์โค้ดของเรา
ถ้าวางแผนดี เงินก็พอดี เหลือซื้อความสุขให้ตัวเองบ้าง ผมจะซื้อหนังสือหนึ่งเล่มและโปสการ์ดหนึ่งใบมาเป็นที่ระลึก นี่ก็ได้หนังสือภาษาจีนมาหนึ่งเล่ม อ่านไม่ออกนะ เป็นสมุดภาพวิวสวย ๆ มาเก็บไว้
ตรวจสอบเสมอครับ บ้านเขาเมืองเขาใช้ปลั๊กอะไร แรงดันไฟฟ้าเท่าไร ต้องใช้ตัวแปลงไฟฟ้าหรือเปล่า ผมมี universal adaptor หนึ่งตัวใช้มา 10 ปี ก็ยังใช้อยู่เลย เตรียมไปเองเถอะครับอุ่นใจกว่า
เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ของผมไม่มาก และบางอย่างก็ปรับตัว อย่างเช่นเครื่องโกนหนวดไฟฟ้าอันนี้ไม่เอาไป เพราะต้องเสียบปลั๊ก เปลี่ยนใช้มีดโกนแทน ที่เอาไปมีโทรศัพท์ พาวเวอร์แบงค์ (ที่ผ่านมาตรฐานสายการบิน) หัวชาร์จสายชาร์จ เครื่องอ่านคินเดิล กล้องคอมแพ็ก (ผมยังใช้ canon a2200 ตัวเล็กอยู่เลย)
แต่ก่อนจะพกเครื่องเล่นเกมพกพาไปด้วย แต่เดี๋ยวนี้สายตาไม่ค่อยดี จึงวางไว้บ้าน
แต่ก่อนผมจะซื้อซิมการ์ดปลายทาง แต่เดี๋ยวนี้จะซื้อแพ็คเกจโรมมิ่ง สะดวกดี (เครื่องโทรศัพท์ของผมไม่รองรับอีซิม) ไม่โหลดเพลงหรือหนัง เพราะเปลืองแบตโทรศัพท์ ผมใช้แอปเดินทาง โดนเฉพาะ google map,
trip.com,
booking.com รับส่งอีเมล จ่ายเงิน แอปช่วยเดินทางของประเทศนั้น ๆ ขึ้นรถเมล์ ลงเรือ จะคำนวณเวลาเดินทาง ซื้อตั๋วออนไลน์ สะดวกมาก
จึงไม่ใช้โทรศัพท์เครื่องเดียวทำทุกอย่าง เดี๋ยวแบตหมด (และสำรองเอกสาร ตั๋วต่าง ๆ ภาษาอังกฤษและภาษาท้องถิ่นแล้ว) ชาร์จทุกอย่างให้เต็มก่อนออกเดินทางทุกครั้ง
อันนี้แถม เอาไว้พกของเดินทางในแต่ละวัน ผมเลือกใช้กระเป๋าเป้เดย์แพ็กใบเล็ก เพราะโยกมาไว้ด้านหน้าได้ เวลาขึ้นรถไม่เกะกะและเห็นตลอด ลดโอกาสถูกขโมย (ฝรั่งเศสคือต้องระวังที่สุด)
ใส่ทุกอย่างได้ ไม่หนักเกิน ถ้าเที่ยวคาบเกี่ยวฤดูฝนจะมีเสื้อกันฝนพลาสติกพับได้แบบที่วางขายในเซเว่นไปด้วยครับ
ส่วนพาสปอร์ต บัตร เงิน ผมจะใส่ในกระเป๋าแจ็คเก็ตด้านในและกระเป๋าเสื้อเป็นหลัก ป้องกันหาย อุ่นใจได้ระดับหนึ่งครับ
หวังว่าที่เมืองไทยคงเย็นสบายสงกรานต์
